wan's profile¸.·´¯`·.¸><((((º>[Äummi€...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
October 22 นิยามของคำว่าคนคน ไม่สามารถรู้จักตัวตนที่แท้จริงได้แค่เพียงมองที่หน้าตา(บางทีอาจจะได้)
คน สามารถปรับตัวได้รวดเร้วยิ่งกว่ากิ้งก่าเปลี่ยนสีซะอีก
คน สามารถทำทุกอย่างเพื่อให้คนอื่นสงสาร แม้ก่อนกน้านั้นเพียงหนึ่งวินาทีกำลังเป็นมารร้ายอยู่
คน สามารถทำอะไรก็ได้เพื่อให้คนเพศตรงข้ามมาสนใจ
คน สามารถโยนความผิดให้บุพการีได้ด้วยการอ้างเหตุผลว่าการเลี้ยงดูทำให้เป็นแบบนี้
คน เชื่อหรือไม่ว่านิยามที่กล่าวมาทั้งหมดสามารถเป็นนิยามที่มีได้ในคนคนเดียว
คน ผู้นี้อาจจะหมายถึงคนใกล้ตัวคุณก็ได้ ลองมองเค้าดีดีสิ July 07 วันที่หัวใจเคลื่อนไหว
July 03 ก้อนหินก้อนนั้นกับวันที่เรียนหนัก
July 02 น่ารักซะ!!!!!
เพื่อเธอตลอดไป.......เพื่อใครรู้ตัวบ้างป่ะ
July 01 ummmm!!!
ยังเป็นดอกไม้ของเธออยู่รึป่าว
รักแล้วทำไมปล่อยเอาไว้ให้น้อยใจ
ยังเป็นคนรักของเธออยู่ป่าว เริ่มไม่มั่นใจ
รักแล้วดูแลหน่อยได้มั้ย ช้ำจะตายอยู่แล้วเธอ
June 19 ในวันที่ห่วงใครสักคนเคยมั้ยที่จะห่วงใครสักคน เคยเป็นห่วงใครบ้างรึป่าว
คำตอบของหน่วยคงจะไม่ ถึงไม่เคยจะรู้เลยว่าความรู้สึก
ของคนที่เค้าเป็นห่วงตัวเองมันทรมาณแค่ใหน
ทำไมล่ะ แค่โทรมาบอกนิดเดียวไม่ได้เลยหรือไง
ใหนบอกไม่อยากทำให้ไม่สบายใจ แล้วที่ทำอยู่เรียกว่าอะไร
แคร์ความรู้สึกกันบ้างสิ
June 03 พรุงนี้จะเปิดเรียนแล้ว
ข้อความ วันที่ 4 มิถุนา อีกไม่กี่นาทีแล้ว จะเปิดเทอมแล้ว ทำไมเร็วอย่างนี้นะ ชีวิตปีห้า 5555แก่จัง อะไรหลายอย่างคงจะเปลี่ยนไป อย่างนึงก็คือตำแหน่งที่นั่ง เหอะๆต้องเปลี่ยนแน่นอน ไม่ได้และ พรุ่งนี้จะรีบไปจองโต๊ะ ที่นั่งดีมีชัยไปกว่าครึ่ง (จาได้หลับสบายๆ อจ มองมะเห็น ) เอ่อ สิ่งที่เปลี่ยนอีกคือ มะมีเพื่อนแก่ๆแก็งค์เดิมแล้วอ่ะ มันจบมีการมีงานทำกันหมดแล้ว แล้วจะไปเมาท์กับใครล่ะเนี่ย ฮือ T_Tเศร้า คิดถึงพวกมานนน อะไรเปลี่ยนอีกอ่ะ อ๋อๆ เปลี่ยนมาใช้ น้ำมันแก๊สโซฮอล์ แป่ว เกี่ยวกะเรามั้ยเนี่ย แต่ก้ช่างเหอะ ไม่ว่าอะไรจะเปลี่ยนไป แต่ยังไงก้ยังรักปลาทองเหมือนเดิมแหละ แหง่วๆๆ ไปนอนแล้วล่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นไปจองโต๊ะไม่ทัน แต่จะว่าไปทำไมไม่มีไปทำความสะอาดห้อง เหมือนตอนมัธยมนะ จะได้จองโต๊ะตั้งแต่วันนั้นเลย อิอิ น่าจะมี February 23 ในวันที่ฉันมีสอบ วันนี้ตอนสายๆจะมีสอบ เฮ้อก้ยังอ่านไม่ทันอีกตามเคย
เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ปีหนึ่ง จนตอนนี้ปีสี่แล้วนิสัยเดิมๆก้ไม่หายไป
ทำไมนะถึงเป็นคนชอบทำอะไรซ้ำซาก เหมือนกับเรื่องบางเรื่อง
ที่ยังคงไม่เปลี่ยนสักที คิดถึงเธอไงปลาทอง เมื่อไหร่จะกลับมา
อาจจะไม่มีวันนั้นเลยก้ได้เนอะ ป่านนี้คงหลับไปแล้ว
พร้อมกับใครอีกคนที่อยู่ข้างๆปลาทอง กำลังจะนอนแล้วนะ
และไม่ลืมหรอก ก่อนนอนจะขอพรให้ปีนี้ เราได้ของขวัญวันเกิด
เป็นนาฬิกาปลุกปลาทองกลับคืนมานะ
คิดถึงที่สุดเพราะเธอคือเพลงรักเพลงแรก
October 25 หายไปชาติกว่าไม่ได้เข้ามาอัพซะนาน วันนี้ฤกษ์ดีอัพซะหน่อย
หลังจากเรื่องร้ายๆในชีวิตเราได้ผ่านพ้นไป
ก้เกือบจะได้เวลาเริ่มต้นใหม่แล้วนะ
ทำไมน่ะเหรอ ก็ไกล้เปิดเทอมอีกแล้วน่ะสิ
ไม่ได้แล้วนะเทอมนี้ถ้าขี้เกียจอาจจะแย่ได้นะ
สภาพจิตใจตอนนี้ก้ดีขึ้นนะ
ที่มีคนบอกว่าอกหักให้ไปทะเลเนี่ย มันดีจิงๆนะ
เราไปมาแอบน้ำเน่านิดนึง เอาซิมไปลอยทะเล 555
หวังว่าคงจะช่วยอะไรได้นะ
แต่ขอบอกว่าทะเลที่เกาะสีชังสวยมั่กๆ น้ำใส คนน้อย สงบดี
ว่างๆไปเที่ยวกันนะ
August 26 เรียนรู้มากไปจำได้ว่าเริ่มเรียนหนังสือตั้งแต่อาย 5 ขวบ เฮ้ย นานจัง
เรียนเกินครึ่งชีวิตใช่ว่าจะจบแล้วนะ ยังต้องเรียนต่ออีก
แต่ทำไมนะ ยิ่งเรียนยิ่งรู้สึกว่าไม่เห็นจะฉลาดขึ้เลย
รู้อะไรมากขึ้นรึป่าว ก็ไม่นะ ยังเหมือนไม่ค่อยจะมีความรู้เอาไปทำงานเลยเนี่ย
ยังต้องเรียนอีกสองปี กว่าๆ อยากจบเร็วๆจัง จะได้ลองใช้ชีวิตแบบใหมสักที
เบื่อชีวิตการเป็นนักเรียนแล้ว August 22 เมื่อไหร่จะมีตัวตนสักทีเธอ เจอฉันในวันที่เหงาใจ เข้ามาใกล้ เข้ามาชิด ให้ความสำคัญ จนใจฉันรักเธอแล้ว จึงรู้ยังมีคนนั้น อยู่กับเธอ มานานเท่าไร เจ็บ แต่ฉันก็ทนเพราะรักเธอ เธอให้รอ ฉันก็รอ อย่างมีความหวัง เธอกับเขาจะจบกัน แต่แล้วฉันก็รู้ได้ ว่าได้แค่อยู่ ในมุมของตัวเอง * ต้องอยู่อย่างไร้ตัวตน ต้องคอยหลบคนของเธอ กลายเป็นคนผิดที่เธอต้องซ่อนไว้ ตลอดชีวิตคือเธอ ต้องคอยเพราะไม่มีใคร ไม่รู้เมื่อไร ที่เธอจะมาหา ** เหนื่อยอย่างนี้ ได้นานสักเท่าไหร่ หรือจะท้อจนหมดใจก่อนเธอจะมา บอกกับฉันให้แน่ใจ วันนี้หัวใจอ่อนล้า อย่าให้ฉันเป็นคนที่โง่หลงคอย August 01 หนึ่งนาทีของเราไม่เท่ากัน เป็นอีกวันแล้วสินะ
ที่ฉันต้องตื่นขึ้นมากับคำถามที่ว่า
เธอกำลังทำอะไรอยู่ที่ไหน
และฉันต้องใช้ชีวิตที่เดียวดายอย่างนี้อีกนานเท่าไหร่
ถึงจะได้พบกับเธออีกสักครั้ง
ระยะทางที่ห่างของเราอาจจะเท่ากัน
แต่เวลาแห่งการรอคอยของเราไม่เท่ากันใช่มั้ย
ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่ปล่อยให้ฉันรอออยู่อย่างนี้
เธออยู่ใหน อยู่ใหน
เข็มนาทียิ่งเดินไป ใจยิ่งสั่นขึ้นทุกที
ยังมีฉันอยู่ไหมเธอจึงทิ้งให้รออย่างนี้
เพียงแค่คิดว่าเธอไม่ใยดี ในใจก็แทบสลาย
หนึ่งนาทีของเราไม่เท่ากัน
เธอจะทำร้ายฉันอีกนานมั้ย
คนที่ขอให้รอกับคนที่ท้อหมดใจ
รู้มั้ยว่าเหนื่อยใจไม่เท่ากัน
เธอก็รู้ใช่มั้ย เธอก็รู้ใช่มั้ย
ทุกนาทีที่เธอไกลใครคนหนึ่งคิดถึงเธอ
มีแต่ฉันแต่ฉันและเป็นฉันที่รอเสมอ
เธอก็รู้ว่าฉันต้องการเธอ แต่เธอก็ยังใจร้าย
ฉันรู้ว่าเวลาที่เธอกำลังมีความสุขอยู่กับใครๆ
คงจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว
จนเธอไม่รู้ว่าเวลาแห่งความว่างเปล่า
และเงียบเหงาของฉันมันผ่านไปอย่างเชื่องช้าเหลือเกิน
อย่างนี้ล่ะมั้งที่เค้าชอบพูดกันว่า
เวลาของคนที่ขอให้รอกับคนรอ
มันไม่เท่ากันมันไม่เคยเม่ากันเลยจริงๆ
รักของฉันและเธอคงไม่เท่ากัน July 27 การรอคอยกับการเป็นคนไร้ค่าเคยมั้ยที่เราสามรถรอใครสักคนนึงได้ โดยที่ไม่รู้ว่าเค้าจะกลับมารึป่าว
เคยมั้ยที่เรารอใครสักคนโดยที่เค้าคนนั้นไม่เคยแคร์ ไม่เคยสนใจไม่เคยรับรู้
แล้ววันนึงเค้ากลับมา คนที่รออย่างหมดหวัง ท้อแท้ และไม่คิดเลยว่าจะมีวันนี้
แน่นอน ความดีใจต้องมีมากที่สุดอยู่แล้ว จนบางครั้งเราลืมความทรมานในช่วงเวลาแห่งการรอคอยไป
แต่พอกลับมาคิดอีกครั้ง คิดถึงเหตุผลว่าเรารอทำไม
รอแค่เพื่อให้เค้ากลับมาเหรอ
ไม่ใช่หรอก มันมากกว่านั้น เพราะอะไรทำไมเราไม่โกรธ
ไม่ถามถึงเหตุผลที่เค้าเงียบหายไปนาน
เราตอบตัวเองว่านั่นเป็นเพราะ เราเป็นคนอยากจะรอเค้าเอง
เค้าไม่เคยบอกหรือขอร้องให้เรารอ
ดังนั้น เมื่อเค้ากลับมาแล้วการอรคอยของเราก็สิ้นสุดลง
แต่มีอย่างอื่นที่เราต้องทำต่อไป คือการทำให้เค้าอยู่กับเราไม่ไปใหนอีก
ยากกว่าการรออีกนะ
มีคนบอกเราว่าการรอใคร ทำให้ตัวเองเป็นคนไร้ค่า
พอเค้ากลับมาก็ยอมคืนดีกับเค้าง่ายๆ
เราอาจจะเป็นคนไร้ค่าในสายตาเค้า ไม่เป็นไร
แต่สำหรับเรามันคือความภูมิใจมั้ง
ที่สามารถจะรอใครสักคนที่เรารักได้
อย่างน้อยเราก็ทำอะไรเพื่อคนที่เรารักได้มากพอ
คนที่ไม่เคยรอใครได้เลยต่างหากล่ะ คือคนไร้ค่า
บ้าบอจิง ไอ้เพื่อนบ้า มาว่าเราได้ไงวะ เรายอมเป็นคนไร้ค่าในสายตาแกนะ
ถ้ามันจะทำให้เรากลายเป็นคนที่มีค่าในสายตาใครบางคนที่เรารอ July 17 ไม่เคย ( never )อาจจะเจอหน้าเธอ อาจจะได้คุยกัน
แต่ละวันผ่านไปดูเหมือนเธอมีใจ
แต่ไม่รู้ทำไมว่าลึกๆข้างใน
มันปวดร้าวและรู้สึกได้กับความเฉยชา
ที่เธอมีให้กันให้กับฉันมานาน
สิ่งที่เหมือนจะหวานกลับกลายเป็นภาพลวงตา
เธอไม่คิดจริงจังเหมือนที่ฉันจริงใจ
ยิ่งนานเท่าไหร่ในใจยิ่งรับรู้ความจริง
ว่าฉันไม่เคยได้อยู่ในชีวิตของเธอ
เป็นอยู่เสมอก็แค่คนที่ไม่เคยมีตัวตน
ในความฝันของเธอแค่ผ่านมาและผ่านไป
ก็ได้แต่ช้ำเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ฉันหวังมานาน
มันเป็นแค่จินตนาการของคนโง่งมงาย
เจ็บแทบตาย...แต่ทั้งใจก็ยังรักเธอ July 15 รักมันทำให้น้อยใจเสียใจไม่เคยจะบอกไม่พูดเลยมันยังต้องเก็บต้องซ่อนอะไรบางอย่างให้เธอไม่เห็นมัน คิดดูจะลองจะเอ่ยให้รู้ไปว่าเธอนั่นแหละที่ซ่อนอะไรบางอย่างอยู่ในใจของเธอ ให้รอทั้งคืนไม่โทรมาหาบ่อยๆแค่นี้ก็พอจะทำให้ใจได้คิดไกลให้คนรักกันต้องอยู่อย่างคนที่ไม่มีหวังเลยไม่รู้จะทนได้นานขนาดใหนอย่าคบกันเลยถ้ารักมันทำให้น้อยใจฉันคิดจะทนให้นานแต่นานกว่านี้คงไม่ใหวอย่าเสียเวลาทั้งทั้งเธอไม่เคยคิดจะรักจบจบกันไปเก็บฉันไว้ทำอะไรบอกฉันทียังเฝ้ารอให้เธอได้เจอได้เห็นเองแววตาที่เก็บฉันซ่อนอารมณ์บางอย่างแบบคนที่น้อยใจคิดดูจะลองจะเอ่ยให้รู้ไปว่าเธอนั่นแหละที่ซ่อนใครใครให้เอยู่ที่ตรงกลางหัวใจJuly 14 คนดี ดีทำไมไม่รัก ฉันโง่ใช่มั้ยที่งมงายยอมทนอย่างนี้
เป็นคนดีที่เธอไม่แคร์
ตามใจเธอไม่เห็นเธอดูแล
มีแต่ทำให้ช้ำใจอยู่ได้ทุกวัน
ยอมจนลืมศักดิ์ศรีที่เคยมีมานานแสนนาน
ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน
ทำอะไรเพื่อเธอได้ทุกอย่าง
แต่ว่าเธอไม่ต้องการกลับเบื่อด้วยซ้ำ
จะรักทำไมให้เจ็บให้ช้ำรักทำไมให้เหนื่อยให้ล้า
อยู่กันไปก็เปลืองเวลา กลับมีแต่ทุกข์ในใจ
ที่เขาดีดีทำไมไม่รักรักทำไมแต่คนไม่ดี
จะมาทนอย่างนี้ทำไมทำไม
จะทนเพื่ออะไรมีแต่เสียใจ
เธอมีดีอะไรถึงต้องคอยให้ความสำคัญ
ไม่อาจตอบกับใครได้เลย
พยายามจะมองหาบางอย่าง
แต่ไม่เคยพบสักอย่างให้ตอบใครใคร July 10 ทำไรอยู่เนี่ยทำไมไม่นอนล่ะ เฮ้อนอนไม่หลับอ่ะดิ ก้ไม่รู้เหมือนกันนะ ทีตอนเรียนล่ะก้หลับตลอดเลย สงสัยเห่อ my space ก้แน่แหละบ้านนอกไม่เคยมีนี่
ทุกวันนี้เบื่อๆยังไงก้ไม่รู้ เรียนมาตั้งหลายปี แต่ก้อีกตั้งนานกว่าจะจบ ถ้าเลือกเรียนคณะที่เรียน 4ปี ความสำเร็จก้ใกล้เข้ามาแล้วสิ มานั่งนึกอีกทีก้สงสัยตัวเองเหมือนกัน ทำไมตอนนั้นเลือกเรียนสัตวะล่ะ ทั้งๆที่ไม่เคยมีในความคิดเลยนะ เป็นอะไรที่ไม่คาดฝันเลยจริงๆ แต่ก้เรียนมาตั้ง 3 ปีกว่าๆแล้วนี่ ถอยไม่ได้แล้วสิ ก้ต้องสู้ต่อไป ทาเคชิ! สู้ สู้ สู้ตาย ( อยากเป็นนางเอก full house ) คิดถึงบ้านเราจัง หยุดตั้ง 4 วันยังไม่ได้กลับอีก คิดถึง พ่อ แม่ พี่ ขุนแผน แกงจืด ป่านนี้จะโตแค่ใหนแล้วนะ โอ้ย ! เบื่อๆๆๆๆๆๆๆ
ไปนอนดีกว่า จะหลับมั้ยเนี่ย ไอ้คนดูบอลก้เชียร์กันเสียงดังเหลือเกิน เซงโว้ย July 09 กว่าจะได้ my space กว่าจะได้มาซึ่ง my space ยากอ่ะ มีแต่ภาษาอังกฤษทั้งนั้น ขอบคุณนางสาวเชอรี่ทีมาช่วยน่ะนะ
|
|
|