wan's profile¸.·´¯`·.¸><((((º>[Äummi€...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    October 22

    นิยามของคำว่าคน

     
     
    คน ไม่สามารถรู้จักตัวตนที่แท้จริงได้แค่เพียงมองที่หน้าตา(บางทีอาจจะได้)
     
    คน สามารถปรับตัวได้รวดเร้วยิ่งกว่ากิ้งก่าเปลี่ยนสีซะอีก
     
    คน สามารถทำทุกอย่างเพื่อให้คนอื่นสงสาร แม้ก่อนกน้านั้นเพียงหนึ่งวินาทีกำลังเป็นมารร้ายอยู่
     
    คน สามารถทำอะไรก็ได้เพื่อให้คนเพศตรงข้ามมาสนใจ
     
    คน สามารถโยนความผิดให้บุพการีได้ด้วยการอ้างเหตุผลว่าการเลี้ยงดูทำให้เป็นแบบนี้ 
     
    คน เชื่อหรือไม่ว่านิยามที่กล่าวมาทั้งหมดสามารถเป็นนิยามที่มีได้ในคนคนเดียว
     
    คน ผู้นี้อาจจะหมายถึงคนใกล้ตัวคุณก็ได้ ลองมองเค้าดีดีสิ
    July 07

    วันที่หัวใจเคลื่อนไหว

     

     

     

    ฉันจะรอสักวัน ...........

    วันที่มีหัวใจดวงใหนเคลื่อนไหว

    อาจเป็นใจเธอ   ที่แพ้ให้กับรักจริง 

    แพ้ให้กับหัวใจที่รักเธอเสมอ

    เธอคงได้รู้สักวัน  

    July 06

    ลองทำดูอ่ะ

     
    July 03

    ก้อนหินก้อนนั้นกับวันที่เรียนหนัก

     

         
     

    วันนี้เรียนเกี่ยวกับการคลอดในสุนัขและแมว ขอบอกว่าวันนี้ตั้งใจเรียนมากๆไม่หลับเลยนะ คงเป็นเพราะอาจารย์คนสอนมั้งเฮฮาดี มีรูปสวยๆมาให้ดูตลอด จนพักเที่ยงก่อนไปพัก อาจารย์ก้บอกว่า " มาเรียนตอนบ่ายให้เอาก้อนหินขึ้นมาคนละก้อนนะ ฉันจะเช็คชื่อ (เสียงอาจารย์จิกนิดๆ)"พวกเราก้สงสัยกันใหญ่เอามาทำไมวะ จะให้เอามาปาหัวกันเหรอ เดินไปกินข้าวก้หาก้อนหินไปด้วย  พอบ่ายได้เวลาเรียนอีกรอบ คือวันนี้เป็นอะไรที่น่าเบื่อเพราะเรียนวิชาเดียวทั้งวันและยิ่งน่าเบื่อเข้าไปใหญ่เมื่อเรียนกับอาจารย์คนเดียวทั้งวัน  อิอิ แอบจิกอาจารย์กลับ  ได้เวลาเรียน อาจารย์เข้ามาแล้วก้บอกว่า เอากระดาษขึ้นมา ทำเหมือนจะquizแล้วก้จริงๆ แต่ถามว่ามีคติประจำใจอะไรในการดำเนินชีวิต  เป็นคำถามที่ยากนะ นั่นสิ เรามีคติอะไรในการใช้ชีวิต คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก ไอ้เพื่อนเลวๆทั้งหลายมานก็บอกว่า " คติแกนะ ก็วัวแก่กินหญ้าอ่อนไง"จริงๆไม่ใช่เรื่องขำนะ แต่ก็เพื่อไม่ให้เครียด ก็เลยเล่นตามมานไป พากันช่วยคิดคติกัน คิดได้ดีดีทั้งนั้น กินบนเรือนขี้รดบนหลังคา คติใครหว่า....จะได้เลิกคบมานน เรื่องคติผ่านไป ก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าก้อนหินเอามาทำไม จนอาจารย์บอกว่าเอาก้อนหินขึ้นมา  ลุ้นอ่ะว่าอาจารย์จะบอกว่า  อ้าว ปามาข้างหน้าเลย  อิอิ บ้าและ  แล้วอาจารย์ก็เปิดเนื้อเพลงที่เป็นภาษาอังกฤษให้อ่าน พอจะใช้ความรู้ภาษาอังกฤษอันน้อยนิดแปลได้ว่าเป็นเพลงก้อนหินก้อนนั้น  อ๋อออออ  กันทั้งห้อง อาจารย์เค้าตั้งใจจะสอดแทรกคุณธรรมและจริยธรรมระหว่างสอน เป็นอะไรที่ดีนะ ไม่พอ อาจารย์ยังเตรียมเพลงมาให้ฟังด้วย แต่น่าเสียดาย ที่เพลงเปิดไม่ได้  เลยมีเสียงเรียกร้องจากบรรดาลูกศิษย์ให้อาจารย์ร้องเพลงให้ฟัง  อาจารย์เองก็สุดๆอ่ะ ร้องจริงๆ แต่พวกเราก็ช่วยกันร้องเพลงนะ เลยเป็นการเรียนที่สนุกและก้มีสาระ   ได้รู้เรื่องการคลอดในสุนัขและแมวและวิธีการปาก้อนหินให้แม่นๆด้วย  แป่วววไม่ใช่และ ถ้าใครเคยฟังเพลงนี้ก็จะรู้ว่าเพลงนี้มีความหมายที่ดีจริงๆ "ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอได้เท่ากับเธอทำตัวของเธอเอง ให้เธอคิดเอาเองว่าชีวิตของเธอเป็นของใคร ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอถ้าเธอไม่รับมันมาใส่ใจ ถูกเค้าทำร้ายเพราะใจเธอรับไว้เอง"เพลงนี้สอนให้รู้ว่าอย่าไปรับก้อนหินจากใครมานะ ฮ่าๆๆๆๆนี่แกซึ้งกับความหมายของเพลงจริงป่ะเนี่ย

     
         

     

    July 02

    น่ารักซะ!!!!!

     

         
     

    ทำไมwindow live spaceเนี่ยมันแต่งยากจริงๆ กว่าจะได้แต่ละอย่างมา ยากยิ่งกว่าหาjournalอีกนะ แตก็อย่างว่าแหละเราก็พยายามหามากกว่าjournalอ่ะเลยเจอ  อิอิ แล้วคืนนี้ก็มิได้นหนังสือเช่นเคย ทำตัวเหลวไหลมาก  ไม่ไหวๆ ง่วงๆๆๆๆไปนอนดีกว่า  เดี๋ยวพรุ่งนี้หลับในห้อง

    ( ก็หลับอยู่ดี )

    ฝันดีนะคนน่ารัก  ไม่ได้บอกใครนะ

    บอกตัวเอง ละเมอใหญ่และ นอนอนอนอน ได้แล้วววววว อย่าร้องให้เลยนะ>>>>>

    ใครทำเธอร้องให้เนี่ย ใจร้ายจิ๊งจิง  คร๊อก ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

     
         

     

    เพื่อเธอตลอดไป.......เพื่อใครรู้ตัวบ้างป่ะ

     
         
     
     
     
    อาจยังไม่เห็นว่ารักมากมาย อาจยังสงสัยหัวใจดวงนี้
    อาจยังไม่เห็นสายตาแห่งความหวังดี และเธอก็คงเข้าใจมันสักวัน
    อาจมีใครๆที่เขาดีกว่า อาจจะมีคนที่เธอใฝ่ฝัน
    แต่จะมีใครให่เธอหมดใจอย่างฉัน และมันจะมีให้เธอเพียงคนเดียว
    อยู่มาจนวันนี้เพื่อเจอเธอ จะอยู่เพื่อเธอตลอดไป
    จะเอาความรักที่มีเก็บไว้เพื่อรอคอยวันที่เธอมองผ่านมา
    อาจจะมีเวลาที่เธอต้องการ
    อีกนานแค่ใหนรักนี้ก็ยังอยู่ อย่เป็นรักแท้เพื่อเธอเท่านั้น
    ด้วยใจที่พร้อมให้เธอจากคนอย่างฉัน กับวันเวลาที่ยาวนาน
    คงจะพอให้รอเธอและคงจะทำให้เธอได้รู้
     
     
         
     
    July 01

    ummmm!!!

     
    ยังเป็นดอกไม้ของเธออยู่รึป่าว
     
     รักแล้วทำไมปล่อยเอาไว้ให้น้อยใจ
     
    ยังเป็นคนรักของเธออยู่ป่าว เริ่มไม่มั่นใจ
     
    รักแล้วดูแลหน่อยได้มั้ย   ช้ำจะตายอยู่แล้วเธอ
     
     
    June 19

    ในวันที่ห่วงใครสักคน

    เคยมั้ยที่จะห่วงใครสักคน  เคยเป็นห่วงใครบ้างรึป่าว
     
     
    คำตอบของหน่วยคงจะไม่ ถึงไม่เคยจะรู้เลยว่าความรู้สึก
     
     
    ของคนที่เค้าเป็นห่วงตัวเองมันทรมาณแค่ใหน
     
     
    ทำไมล่ะ แค่โทรมาบอกนิดเดียวไม่ได้เลยหรือไง
     
     
    ใหนบอกไม่อยากทำให้ไม่สบายใจ แล้วที่ทำอยู่เรียกว่าอะไร
     
     
    แคร์ความรู้สึกกันบ้างสิ
     
    June 03

    พรุงนี้จะเปิดเรียนแล้ว

     

    ข้อความ วันที่ 4 มิถุนา อีกไม่กี่นาทีแล้ว  จะเปิดเทอมแล้ว

    ทำไมเร็วอย่างนี้นะ  ชีวิตปีห้า 5555แก่จัง  อะไรหลายอย่างคงจะเปลี่ยนไป

    อย่างนึงก็คือตำแหน่งที่นั่ง เหอะๆต้องเปลี่ยนแน่นอน  ไม่ได้และ

    พรุ่งนี้จะรีบไปจองโต๊ะ  ที่นั่งดีมีชัยไปกว่าครึ่ง  (จาได้หลับสบายๆ อจ มองมะเห็น )

    เอ่อ สิ่งที่เปลี่ยนอีกคือ มะมีเพื่อนแก่ๆแก็งค์เดิมแล้วอ่ะ  มันจบมีการมีงานทำกันหมดแล้ว

    แล้วจะไปเมาท์กับใครล่ะเนี่ย  ฮือ T_Tเศร้า  คิดถึงพวกมานนน อะไรเปลี่ยนอีกอ่ะ 

    อ๋อๆ เปลี่ยนมาใช้ น้ำมันแก๊สโซฮอล์  แป่ว  เกี่ยวกะเรามั้ยเนี่ย  แต่ก้ช่างเหอะ 

    ไม่ว่าอะไรจะเปลี่ยนไป แต่ยังไงก้ยังรักปลาทองเหมือนเดิมแหละ  แหง่วๆๆ

    ไปนอนแล้วล่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นไปจองโต๊ะไม่ทัน  แต่จะว่าไปทำไมไม่มีไปทำความสะอาดห้อง

    เหมือนตอนมัธยมนะ จะได้จองโต๊ะตั้งแต่วันนั้นเลย  อิอิ น่าจะมี 

    February 23

    ในวันที่ฉันมีสอบ

                                วันนี้ตอนสายๆจะมีสอบ เฮ้อก้ยังอ่านไม่ทันอีกตามเคย
     
                       เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ปีหนึ่ง จนตอนนี้ปีสี่แล้วนิสัยเดิมๆก้ไม่หายไป
     
                       ทำไมนะถึงเป็นคนชอบทำอะไรซ้ำซาก เหมือนกับเรื่องบางเรื่อง
     
                       ที่ยังคงไม่เปลี่ยนสักที คิดถึงเธอไงปลาทอง เมื่อไหร่จะกลับมา
     
                       อาจจะไม่มีวันนั้นเลยก้ได้เนอะ ป่านนี้คงหลับไปแล้ว
     
                       พร้อมกับใครอีกคนที่อยู่ข้างๆปลาทอง กำลังจะนอนแล้วนะ
     
                       และไม่ลืมหรอก ก่อนนอนจะขอพรให้ปีนี้ เราได้ของขวัญวันเกิด
     
                       เป็นนาฬิกาปลุกปลาทองกลับคืนมานะ
                                                                     คิดถึงที่สุดเพราะเธอคือเพลงรักเพลงแรก
     
    October 25

    หายไปชาติกว่า

    ไม่ได้เข้ามาอัพซะนาน  วันนี้ฤกษ์ดีอัพซะหน่อย
     
    หลังจากเรื่องร้ายๆในชีวิตเราได้ผ่านพ้นไป
     
    ก้เกือบจะได้เวลาเริ่มต้นใหม่แล้วนะ
     
    ทำไมน่ะเหรอ ก็ไกล้เปิดเทอมอีกแล้วน่ะสิ
     
    ไม่ได้แล้วนะเทอมนี้ถ้าขี้เกียจอาจจะแย่ได้นะ
     
    สภาพจิตใจตอนนี้ก้ดีขึ้นนะ
     
    ที่มีคนบอกว่าอกหักให้ไปทะเลเนี่ย มันดีจิงๆนะ 
     
    เราไปมาแอบน้ำเน่านิดนึง เอาซิมไปลอยทะเล 555
     
    หวังว่าคงจะช่วยอะไรได้นะ 
     
    แต่ขอบอกว่าทะเลที่เกาะสีชังสวยมั่กๆ น้ำใส คนน้อย สงบดี
     
    ว่างๆไปเที่ยวกันนะ
     
    August 26

    เรียนรู้มากไป

     มานั่งคิด ตอนนี้ก็อายุตั้ง22 แล้วนะ
    จำได้ว่าเริ่มเรียนหนังสือตั้งแต่อาย 5 ขวบ เฮ้ย นานจัง
    เรียนเกินครึ่งชีวิตใช่ว่าจะจบแล้วนะ ยังต้องเรียนต่ออีก 
    แต่ทำไมนะ ยิ่งเรียนยิ่งรู้สึกว่าไม่เห็นจะฉลาดขึ้เลย
    รู้อะไรมากขึ้นรึป่าว  ก็ไม่นะ ยังเหมือนไม่ค่อยจะมีความรู้เอาไปทำงานเลยเนี่ย
    ยังต้องเรียนอีกสองปี กว่าๆ อยากจบเร็วๆจัง  จะได้ลองใช้ชีวิตแบบใหมสักที
    เบื่อชีวิตการเป็นนักเรียนแล้ว 
    August 22

    เมื่อไหร่จะมีตัวตนสักที

    เธอ เจอฉันในวันที่เหงาใจ
    เข้ามาใกล้ เข้ามาชิด ให้ความสำคัญ
    จนใจฉันรักเธอแล้ว จึงรู้ยังมีคนนั้น
    อยู่กับเธอ มานานเท่าไร

    เจ็บ แต่ฉันก็ทนเพราะรักเธอ
    เธอให้รอ ฉันก็รอ อย่างมีความหวัง
    เธอกับเขาจะจบกัน แต่แล้วฉันก็รู้ได้
    ว่าได้แค่อยู่ ในมุมของตัวเอง

    * ต้องอยู่อย่างไร้ตัวตน ต้องคอยหลบคนของเธอ
    กลายเป็นคนผิดที่เธอต้องซ่อนไว้
    ตลอดชีวิตคือเธอ ต้องคอยเพราะไม่มีใคร
    ไม่รู้เมื่อไร ที่เธอจะมาหา

    ** เหนื่อยอย่างนี้ ได้นานสักเท่าไหร่
    หรือจะท้อจนหมดใจก่อนเธอจะมา
    บอกกับฉันให้แน่ใจ วันนี้หัวใจอ่อนล้า
    อย่าให้ฉันเป็นคนที่โง่หลงคอย

    August 01

    หนึ่งนาทีของเราไม่เท่ากัน

                                                                    เป็นอีกวันแล้วสินะ 
                               ที่ฉันต้องตื่นขึ้นมากับคำถามที่ว่า
                                   เธอกำลังทำอะไรอยู่ที่ไหน
                       และฉันต้องใช้ชีวิตที่เดียวดายอย่างนี้อีกนานเท่าไหร่
                                  ถึงจะได้พบกับเธออีกสักครั้ง 
                              ระยะทางที่ห่างของเราอาจจะเท่ากัน 
                         แต่เวลาแห่งการรอคอยของเราไม่เท่ากันใช่มั้ย
                          ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่ปล่อยให้ฉันรอออยู่อย่างนี้
     
     
                                       เธออยู่ใหน อยู่ใหน
                              เข็มนาทียิ่งเดินไป ใจยิ่งสั่นขึ้นทุกที 
                              ยังมีฉันอยู่ไหมเธอจึงทิ้งให้รออย่างนี้ 
                             เพียงแค่คิดว่าเธอไม่ใยดี ในใจก็แทบสลาย 
                                    หนึ่งนาทีของเราไม่เท่ากัน 
                                    เธอจะทำร้ายฉันอีกนานมั้ย 
                                   คนที่ขอให้รอกับคนที่ท้อหมดใจ 
                                     รู้มั้ยว่าเหนื่อยใจไม่เท่ากัน
                                       เธอก็รู้ใช่มั้ย เธอก็รู้ใช่มั้ย
                              ทุกนาทีที่เธอไกลใครคนหนึ่งคิดถึงเธอ
                                 มีแต่ฉันแต่ฉันและเป็นฉันที่รอเสมอ
                               เธอก็รู้ว่าฉันต้องการเธอ แต่เธอก็ยังใจร้าย
                                                   
     
                            ฉันรู้ว่าเวลาที่เธอกำลังมีความสุขอยู่กับใครๆ
                                       คงจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว
                                จนเธอไม่รู้ว่าเวลาแห่งความว่างเปล่า
                           และเงียบเหงาของฉันมันผ่านไปอย่างเชื่องช้าเหลือเกิน
                                     อย่างนี้ล่ะมั้งที่เค้าชอบพูดกันว่า 
                                    เวลาของคนที่ขอให้รอกับคนรอ 
                                   มันไม่เท่ากันมันไม่เคยเม่ากันเลยจริงๆ
                                รักของฉันและเธอคงไม่เท่ากัน
    July 27

    การรอคอยกับการเป็นคนไร้ค่า

    เคยมั้ยที่เราสามรถรอใครสักคนนึงได้  โดยที่ไม่รู้ว่าเค้าจะกลับมารึป่าว
    เคยมั้ยที่เรารอใครสักคนโดยที่เค้าคนนั้นไม่เคยแคร์ ไม่เคยสนใจไม่เคยรับรู้
    แล้ววันนึงเค้ากลับมา คนที่รออย่างหมดหวัง  ท้อแท้ และไม่คิดเลยว่าจะมีวันนี้
    แน่นอน ความดีใจต้องมีมากที่สุดอยู่แล้ว จนบางครั้งเราลืมความทรมานในช่วงเวลาแห่งการรอคอยไป
    แต่พอกลับมาคิดอีกครั้ง  คิดถึงเหตุผลว่าเรารอทำไม
    รอแค่เพื่อให้เค้ากลับมาเหรอ
    ไม่ใช่หรอก มันมากกว่านั้น เพราะอะไรทำไมเราไม่โกรธ
    ไม่ถามถึงเหตุผลที่เค้าเงียบหายไปนาน
    เราตอบตัวเองว่านั่นเป็นเพราะ  เราเป็นคนอยากจะรอเค้าเอง 
    เค้าไม่เคยบอกหรือขอร้องให้เรารอ
    ดังนั้น เมื่อเค้ากลับมาแล้วการอรคอยของเราก็สิ้นสุดลง
    แต่มีอย่างอื่นที่เราต้องทำต่อไป คือการทำให้เค้าอยู่กับเราไม่ไปใหนอีก
    ยากกว่าการรออีกนะ
    มีคนบอกเราว่าการรอใคร ทำให้ตัวเองเป็นคนไร้ค่า
    พอเค้ากลับมาก็ยอมคืนดีกับเค้าง่ายๆ
    เราอาจจะเป็นคนไร้ค่าในสายตาเค้า ไม่เป็นไร 
     แต่สำหรับเรามันคือความภูมิใจมั้ง
    ที่สามารถจะรอใครสักคนที่เรารักได้ 
     อย่างน้อยเราก็ทำอะไรเพื่อคนที่เรารักได้มากพอ
    คนที่ไม่เคยรอใครได้เลยต่างหากล่ะ คือคนไร้ค่า
     
     
     
    บ้าบอจิง  ไอ้เพื่อนบ้า มาว่าเราได้ไงวะ  เรายอมเป็นคนไร้ค่าในสายตาแกนะ
    ถ้ามันจะทำให้เรากลายเป็นคนที่มีค่าในสายตาใครบางคนที่เรารอ 
    July 17

    ไม่เคย ( never )

    อาจจะเจอหน้าเธอ อาจจะได้คุยกัน
     
    แต่ละวันผ่านไปดูเหมือนเธอมีใจ
     
    แต่ไม่รู้ทำไมว่าลึกๆข้างใน
     
    มันปวดร้าวและรู้สึกได้กับความเฉยชา
     
    ที่เธอมีให้กันให้กับฉันมานาน
     
    สิ่งที่เหมือนจะหวานกลับกลายเป็นภาพลวงตา
     
    เธอไม่คิดจริงจังเหมือนที่ฉันจริงใจ
     
    ยิ่งนานเท่าไหร่ในใจยิ่งรับรู้ความจริง
     
    ว่าฉันไม่เคยได้อยู่ในชีวิตของเธอ
     
    เป็นอยู่เสมอก็แค่คนที่ไม่เคยมีตัวตน
     
    ในความฝันของเธอแค่ผ่านมาและผ่านไป
     
    ก็ได้แต่ช้ำเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ฉันหวังมานาน
     
    มันเป็นแค่จินตนาการของคนโง่งมงาย
     
    เจ็บแทบตาย...แต่ทั้งใจก็ยังรักเธอ
    July 15

    รักมันทำให้น้อยใจ

                  เสียใจไม่เคยจะบอกไม่พูดเลยมันยังต้องเก็บต้องซ่อนอะไร

                     บางอย่างให้เธอไม่เห็นมัน คิดดูจะลองจะเอ่ยให้รู้ไปว่าเธอนั่นแหละ

    ที่ซ่อนอะไรบางอย่างอยู่ในใจของเธอ ให้รอทั้งคืนไม่โทรมาหาบ่อยๆ

    แค่นี้ก็พอจะทำให้ใจได้คิดไกล

    ให้คนรักกันต้องอยู่อย่างคนที่ไม่มีหวังเลยไม่รู้จะทนได้นานขนาดใหน

    อย่าคบกันเลยถ้ารักมันทำให้น้อยใจ 

    ฉันคิดจะทนให้นานแต่นานกว่านี้คงไม่ใหว

    อย่าเสียเวลาทั้งทั้งเธอไม่เคยคิดจะรัก

     จบจบกันไปเก็บฉันไว้ทำอะไรบอกฉันที 

    ยังเฝ้ารอให้เธอได้เจอได้เห็นเองแววตาที่เก็บ

    ฉันซ่อนอารมณ์บางอย่างแบบคนที่น้อยใจ

    คิดดูจะลองจะเอ่ยให้รู้ไปว่าเธอนั่นแหละที่ซ่อนใครใครให้เอยู่ที่ตรงกลางหัวใจ

    July 14

    คนดี ดีทำไมไม่รัก

     
      
               ฉันโง่ใช่มั้ยที่งมงายยอมทนอย่างนี้ 
           เป็นคนดีที่เธอไม่แคร์
    ตามใจเธอไม่เห็นเธอดูแล
    มีแต่ทำให้ช้ำใจอยู่ได้ทุกวัน
    ยอมจนลืมศักดิ์ศรีที่เคยมีมานานแสนนาน
    ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน 
    ทำอะไรเพื่อเธอได้ทุกอย่าง 
    แต่ว่าเธอไม่ต้องการกลับเบื่อด้วยซ้ำ
    จะรักทำไมให้เจ็บให้ช้ำรักทำไมให้เหนื่อยให้ล้า
    อยู่กันไปก็เปลืองเวลา  กลับมีแต่ทุกข์ในใจ 
    ที่เขาดีดีทำไมไม่รักรักทำไมแต่คนไม่ดี 
     จะมาทนอย่างนี้ทำไมทำไม
    ะทนเพื่ออะไรมีแต่เสียใจ 
    เธอมีดีอะไรถึงต้องคอยให้ความสำคัญ
    ไม่อาจตอบกับใครได้เลย 
    พยายามจะมองหาบางอย่าง
    แต่ไม่เคยพบสักอย่างให้ตอบใครใคร
    July 10

    ทำไรอยู่เนี่ย

     
    ทำไมไม่นอนล่ะ เฮ้อนอนไม่หลับอ่ะดิ ก้ไม่รู้เหมือนกันนะ ทีตอนเรียนล่ะก้หลับตลอดเลย สงสัยเห่อ my space ก้แน่แหละบ้านนอกไม่เคยมีนี่
    ทุกวันนี้เบื่อๆยังไงก้ไม่รู้ เรียนมาตั้งหลายปี แต่ก้อีกตั้งนานกว่าจะจบ  ถ้าเลือกเรียนคณะที่เรียน 4ปี ความสำเร็จก้ใกล้เข้ามาแล้วสิ  มานั่งนึกอีกทีก้สงสัยตัวเองเหมือนกัน ทำไมตอนนั้นเลือกเรียนสัตวะล่ะ  ทั้งๆที่ไม่เคยมีในความคิดเลยนะ  เป็นอะไรที่ไม่คาดฝันเลยจริงๆ แต่ก้เรียนมาตั้ง 3 ปีกว่าๆแล้วนี่ ถอยไม่ได้แล้วสิ ก้ต้องสู้ต่อไป ทาเคชิ! สู้ สู้ สู้ตาย ( อยากเป็นนางเอก full  house )  คิดถึงบ้านเราจัง หยุดตั้ง 4 วันยังไม่ได้กลับอีก คิดถึง พ่อ  แม่ พี่ ขุนแผน  แกงจืด  ป่านนี้จะโตแค่ใหนแล้วนะ โอ้ย ! เบื่อๆๆๆๆๆๆๆ
    ไปนอนดีกว่า จะหลับมั้ยเนี่ย ไอ้คนดูบอลก้เชียร์กันเสียงดังเหลือเกิน  เซงโว้ย 
    July 09

    กว่าจะได้ my space

      กว่าจะได้มาซึ่ง  my  space ยากอ่ะ มีแต่ภาษาอังกฤษทั้งนั้น  ขอบคุณนางสาวเชอรี่ทีมาช่วยน่ะนะ